اسرائيل يک حكومت دينى تندرو است

طوفانى كه در اعتراض به سخنان «يعقوب نيئمان» برپا شد، در واقع طوفانى در يك ليوان آب است. همان آبى كه روز به روز در بین اسرائيلی‌ها از قداست و احترام بيشترى برخوردار مى‌شود. یعقوب نيئمان چيز عجيب و غريبى نگفته است.

وى تنها خواستار استفاده از تورات به عنوان قانون شده است. وى حرف عجيبى نزده است؛ زيرا در واقع همه اسراییلی‌هایی که داعيه ليبرالى و لائيك بودن دارند، خود بيش از آنكه حاضر به اعتراف باشند، توراتى هستند.

اسرائيل در واقع يك جامعه غربى نيست. در همه مسائل تورات را مى‌بينیم، از مراسم ولادت تا مراسم تشيع جنازه، از تاسيس حكومت تا ساخت شهرک‌های پراكنده در كرانه باختری؛ همه چيز بر اساس قوانين تورات اداره مى‌شود. ما بايد با خودمان صادق باشيم و اعتراف كنيم كه جایى براى آزادانديشى و دگرانديشى در سرزمین‌های اشغالی وجود ندارد. در واقع نيئمان فقط مى‌خواست ظاهر را با باطن همسان كند.

در حقيقت وجود ما در اين خاک و گرد هم جمع شدن ما بر اساس انديشه‌هاى توراتى است. از آنجا كه حضرت ابراهيم اين جا بوده، ما هم اينجا هستيم. وى غار مخبيلا را خريده و در نتيجه ما بر الخليل فلسطين مسلط شديم. حتى لائيک‌هاى اسرائيل براى تفسير رابطه بين ملت يهود و سرزمين فلسطین از تحليل‌هاى توراتى استفاده مى‌كنند و بر اساس همين تحليل‌هاست كه ما پاسخ مى‌دهيم ما يك دين هستيم يا يك قوميت. در غرب هيچ كشورى ديگرى وجود ندارد كه قداست را همانند اسرائيل به قيد و مرز كشانده باشد.

در واقع نيازى به نيئمان براى توراتى شدن نيست، زيرا اصولا هيچ ازدواج و طلاق غير دينى در بین اسرائيلی‌ها صورت نمى‌گيرد. مردها به شيوه غربى دفن نمى‌شوند و قانون بازگشت به سرزمین‌های اشغالی و تعريف شخص يهودى بر اساس انديشه‌هاى توراتى صورت مى‌گيرد. تصميم‌هاى سياسى نيز بر اساس انديشه‌هاى توارتى اتخاذ می‌شود. ديگر براى توراتى شدن نيازى نيست كتاب تورات را به عنوان قانون اعلام كنيم.

اگر 44% از اسرائيلى‌ها خود را لائيك مى‌دانند، در مقابل 64% از سوئدى‌ها خود را واقعا و با صداقت غير مؤمن به خدا مى‌دانند؛ ولى مشاهده مى‌كنيم كه همه اين لائيک‌هاى اسرائيلی در خانه‌شان نماز مخصوص مى‌خوانند و همه اين لائيک‌ها مراسم مخصوص دينى را برپا مى‌كنند. حدود 85% از اسرائيلى‌ها مراسم شبانه عيد پاك را برگزار مى‌كنند. حدود 67% از اسرائيلى‌ها در روز غفران روزه مى‌گيرند. در روزهاى شنبه، همه اتوبوس‌ها و تاكسى‌ها و متروها تعطيل است و غذاى مخصوص يهوديان در همه جا ديده مى‌شود. آسانسور شنبه‌ها، در همه هتل‌ها و بيمارستان‌ها، جايگزين آسانسورهاى معمولى است. مراسم توراتى براى افراد بالغ برگزار مى‌شود. نان عيد در روز فصح تهيه مى‌شود. در سايه اين همه مراسم دينى، اين سؤال مطرح است كه چه چيز ديگرى مانده كه توراتى نشده و ما مى‌خواهيم تورات را قانون كنيم؟!

عالمان تورات با همه اختلاف نظرهايشان، در همه مسائل سياسى سرنوشت‌ساز دخالت مى‌كنند. دعانويس‌ها و پيش‌گوها در همه مسائل دينى دخالت دارند و همه آنها گمان مى‌كنند كه لائيك و آزادانديش هستند. همه آنها به خودشان هم دروغ مى‌گويند. همه آنها به ارزش‌هاى نژادپرستانه باور دارند و خود را ملت برگزيده مى‌دانند، درحالى كه تنها مى‌توان گفت آنها نسبت به تندروهاى مذهبى، كمى آرام‌تر هستند و ما اسرائيلی روشن‌فكر و لائيك نداريم.

همه ما از كودكى، كلاه يهودى بر سر مى‌كنيم. همه ما وقتى كتاب تورات بر زمين مى‌افتد، آن را با ايمان و احترام مى‌بوسيم. همه ما فقط به ظاهر لائيك هستيم. همه ما بر اساس انديشه‌هاى توراتى به اشغال سزرمين‌هاى ديگران باور داريم. همه ما بر اساس انديشه‌هاى توراتى هر سنگ بلندی‌های گوش آمونيوم (قدس) را مقدس دانسته و به آن احترام مى‌گذاريم و ادعا مى‌كنيم كه آزادانديش و لائيک هستيم.